مشکوکِ اسم

 

 

مشکوکِ اسم

 

 

نیست گیلاس و

هر چه تلخ

این بهار

            شکوفه می کُشد.

 

نام من عشق آیا؟ *

                     آیا؟

نشناختید و بی ربط

بی زمان و لامکان و چه بگویم.

می شکند این خطوط

می شکند الوار

                الواح

                ارواح

و رودخانه به انسان بریز!

می ریزد نطفه

می ریزد دیوار

نوری از این پنجره ها

             بر نمی تابم

                            رود ِ بی ماهی.

 

مشکوکم این شب

مشکوکِ اسم،

خالی ِ قدمهای کوچه گرد

بوی شعر و الکل

 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

* نام من عشق است، آیا می شناسیدم؟  ـ  حسین منزوی

 

 

 

 

|+| نوشته شده توسط محمد قائمي در سه شنبه 20 فروردین1387 و ساعت 12:56 | 

منوی اصلی

نوشته های پیشین